Podróż przebiegła spokojnie, maluch spał zawinięty w swój kocyk prawie cały czas – niekiedy tylko pokasływał cichutko. Po przyjeździe w nowym domu piesek powoli adaptował się do nowego środowiska, jednakże mimo upływu czasu pozostawał lękliwy a wspomniany kaszel znacznie się nasilił (wydawało się, że pies się dusi).

Któż zna małe szczenię lepiej niż jego hodowca? Kierując się tą zasadą, raz po raz dzwoniliśmy do hodowcy z lawiną pytań o to jak właściwie postępować z psiakiem.  W niezbyt chętnie udzielanych odpowiedziach dostawaliśmy porady typu: “…te pieski źle znoszą zmianę otoczenia – pewnie to go osłabiło…”, albo “… Stodal powinien załatwić sprawę…” (stodal = homeopatyczny syrop na kaszel). Niestety – pomimo skarmiania psa syropem (przynajmniej mu smakował bo to w 99% woda z cukrem:) ) jego stan nie ulegał poprawie.

Nadmienić jeszcze wypada, iż w śród otrzymywanych instrukcji padało kilkakrotnie stwierdzenie, że wizyta u weterynarza jest nie wskazana, ponieważ rasa jest mało znana i wymaga specjalnego leczenia (sic!) i że weterynarze wykańczają je zbyt dużymi dawkami leków itd. itp. (pozostawiam bez komentarza, ale oczekuję Waszych uwag…)

W końcu nie wytrzymaliśmy i udaliśmy się z psem do spezjalisty (minęły 2 – maksymalnie 3 dni od zakupu) – gdzie na wejściu oberwaliśmy po uszach dlaczego przychodzimy tak puźno……

1. Amelia22 mówi:
   Sierpień 5th, 2009 : 11:20

   Prosty wniosek w takich sytuacjach należy kierować się własną intuicją,bo często Hodowca nie dba o dobro psa tylko własną kieszeń.
   Ja przy zakupie mopsa trafiłam /jak już pisałam/ na wspaniałą hodowlę i serdeczną,życzliwą i profesjonalną Hodowczynie,ale już jak kupowałam foksteriera,to pomimo,że Hodowczynią była lekarz weterynarii – otrzymałam psa nadpobudliwego,lękliwego z którym do dziś mam problemy.

2. katisol mówi:
   Sierpień 26th, 2010 : 22:01

   A jesli można wiedziec to co to za rasa???

Musisz byc zalogowany by pisac komentarze.